Bugün  Dünya  üzerinde  Müslüman  olduğunun  bilindiği  toplumların  Müslümanlığına,  yaşadığı  mekânlarına   baktığımız  zaman,  insan  olabilmenin  erdemleri,  güzel  ahlâk,  adalet,  alın  teri,  emek,  üretim,  hakça  kazanç,  okumak,  öğrenmek  gibi  değerler  bir  tarafa  bırakılarak,  gökyüzüne  uzanan  minareleriyle  Camiler  ve  onların  içinde  beş  vakitte  gümbür  gümbür,  en  yüksek  volümle  çevreye  yayılan  ezan  seslerinin  ardından  dinin  temelidir  diyerek  kılınan  namazlar,  kadın  ve  erkekler  üzerindeki  kıyafet  ayrıcalıkları,  Müslümanlığın  yegâne  sembolü  ve  göstergesi  haline  getirilmiştir.  Bu  kanıksanmış  olgu  ile  Allah'ın  vahyettiği  son  kitabı  Kur'anın  muhatabı  olan  Müslümanların  yaşam  tarzlarına,  inançlarına  baktığımız  zaman,  Hakk  Din  İslam'dan  ziyade,  sonradan  uydurulmuş  hadis  ve  rivayetlerle  boğularak,  Müslüman  olmanın  gerektirdiği  birçok  değer,  kavram,  ilke,  kural  önemsenmeyerek,  adeta  yok  sayılmıştı....

Yüzyıllardır  Kur'anı  kendi  dilinden  anlamak  üzere  okutturulmayan,  bu  nedenle  büyük  çoğunluk  tarafından  içinde  nelerin  olduğunu  bilmeyen  Müslüman  toplumları,  Dinini,  inancını,  bizzat  Kur’an  ayetleriyle  değil  de  Mezhep,  Tarikat  ve  Cemaatlerin  rivayet,  hadis  ve  ulema  görüşleriyle  sadece  lafta  kalacak  şekilde  yaşatılmaya  alıştırılmış,  Kur’anın  özü,  asıl  mesajı  hiç  önemsenmemiş,  Kur’anın  dışındaki  farklı  yorumlar  ve  dayatmalar  egemen  olmuştur.  Buna  bağlı  olarak  Allah’ın  zikri,  zikir  çekmek  diye  yanlış  kavramlarla,  Allah,  Peygamber,  Kur'an  gerektiği  kadarıyla  tanınamadığı  halde,  Allah’ın  birliğine   ve  Peygamberin  elçiliğine  şehadet  edilmekle,  ağız  alışkanlığı  haline  getirilen  inşallah,  maşallah,  şükür  ve  elhamdülillah  lafızlarıyla,  sadece  iman  ettim,  namaz  kıldım,  " Lailâhe  illallah "  dedim   demekle  lafta  bırakılmakta  ve  iyi  Müslüman  olunduğuna  inanılmaktadır.  Yine  sadece  "  Allahümme....