Din  adına  pek  çok  konuda  olduğu  gibi,  doğru  bir  ibadet  olarak  zannedildiği  halde,  yanlış  algılanan  ve  uygulanan  kavramlardan  biri  de  Zikir  kavramıdır.  Peygamberimizin  vefatından  sonra  oluşan   gruplaşmalarla  bu  kavram,  her  Mezhep,  her  Meşrep,  her  Tarikat,   her  grup  veya  Cemaatin  görüş  ve  kabulüne  göre  asıl  kavramından  saptırılarak  uydurulan  hadis  ve  rivayetlere  bağlı  olarak  farklı  farklı  uygulanan  ritüeller  haline  getirilmiştir.  Bunun  sonucunda,  halk  kültüründe  de  “  Zikir  Çekmek  “  diye  bir  deyim  ortaya  çıkmıştır.  Özellikle  ülkemizde  bazı  insanlar  dindar  görünüm  vasfı  kazanmak  için  ulu  orta  elde  tespihle  dolaşır  olmuş,  tespih  aleti  makbul  bir  dini  araç  haline  gelmiş,  hacıların  en  önde  gelen  hediyesi  olarak  üretimi  el  sanatına  dönüşmüştür. Camide  namazın  ardından  eline  tespih  almayanlar  kınanır,  adeta  önüne  atılıp,  emrivaki  ile  eline  tut....

Bugün  gerek  ülkemizde,  gerekse  Kur'anın  indirildiği   Arabistan  da  dahil   diğer  bütün  İslam  ülkelerinde,  herhangi  bir  zeminde  ve  ekran  önünde  din  adına  konuşanların  neredeyse  tamamı  Kur'anın  önüne  geçirdikleri  hadis  ve  rivayetlerle  konuşmakta,  kamu  vicdanında  ve  mantığında  en  saçma  olduğu  kabul  edilen  hadisler  dahi  ilâhiyatçı  akademisyenler  tarafından   çok  hararetle  savunulabilmekte,  Müslümanlara  din  diye  dayatılmaktadır.  Peygamberimizin  vefatından  sonraki  yıllarda  dilden  dile  dolaştırılarak  ortaya  çıkarılan,  milyonla  ifade  edilen  sayılardaki  hadislerle,  yüz  yıllardır  beyinleri  yıkanarak  uyutulmuş  olan  Müslümanlar,  sayıp  sevdikleri  Peygamberin  sözü  olduğunu  zannederek,  Allah’ın  önüne  geçirerek  maalesef  şirke,  Kur’an  ayetlerini  terk  ederek  küfre  girdiklerinin  bile  farkında   olamamaktadır. 

Artık  Kur’anın  yerine  ellerinde  hadis  kitapları  ile  dolaşmakta,  Kur’anı  d....