Sosyal  bir  varlık  olarak  yaratılan  insan,  tüm  ihtiyaçlarını  karşılayabilmek,  hayatını  paylaşarak  dayanışma  içerisinde  sürdürebilmek  için  toplu  halde  yaşamaktadır. Bu  yaşam  içerisinde  de  nefsi,  bencilliği,  niyeti,  düşüncesi  ve  hayattan  beklentisinin  farklı  farklı  olduğu  insanlarla  kurduğu  birlikteliklerde  hayat  bazen  güzellikleriyle,  mutluluklarıyla,  bazen  de  acısıyla,  sıkıntılarıyla  mücadeleleriyle  sürüp  gitmektedir.  Hayat  güzel,  sınırsız  nimetlerle,  güzelliklerle  hazlarla  ve  zevklerle  dolu. Kimileri  bu  nimetlerin  çoğuna  ulaşabilmekte,  kimileri  de  çoğunlukla  ulaşamamaktadır. Kimileri  de  bu  hayatın  içerisinde  dünya  nimetlerinin  çoğaltılması  amacıyla  kendilerini  heder  etmekte,  başka  insanların  hak  ve  hukukunu,  adaleti,  Allah’ın  toplu  yaşamlar  için  hükmünün  ne  olduğunu  bilmeden  veya  unutarak,  tahammülsüz,  doyumsuz  hale  gelmekte,  sömürü  ve  gasp  düzeninin  içerisinde  insanlığını  kaybederek  ....

Peygamberimizin  Mekke’den  Medine’ye  hicretinden  sonra,  Medine’de  yaşayan  çok  sayıda   ehli  kitap  Yahudi  kabilelerinin  bulunmasından  dolayı,  onlara  da  Kur’anın  anlatılması,  ayetlerin  ve  öğütlerin  tebliğ  edilmesi  zaruret  haline  gelmiştir. Bu  nedenle  bu  dönemde  Peygamberimize  indirilen  ayetlerin  birçoğunda,  Yahudilerin  önceki  yaşadıklarında   Allah’ı  yalanlamaları,  verdikleri  sözlerden  dönmeleri  gibi  yaptıkları  yanlışlıkları  hatırlatma  ve  bütün  inananlara  bundan  sonra  bu  yanlışlıkların  da  uyarı  ve  öğüt  olması  bakımından  “ Beni  İsrail  / Ey  İsrailoğulları  “  hitabıyla,  yaşamakta  olan  Yahudilerin  tümünün  de  muhatap  alındığı  birçok  ayeti  görmekteyiz. Kur'an  her  ne  kadar  ilk  olarak  Arap  toplumuna  Arapça  hitap  etmiş  olsa  da,  Sad  Sûresinin  87. ayetinde  "  Kur'an  bütün  alemler  için  bir  öğüttür  ancak  88 :  Ve  onun  müthiş  haberini  bir  zaman  sonra  kesinlikle  bileceksiniz.....