Yüce  Rabbimiz  Allah  tarafından  değişik  zamanlarda,  değişik  ortamlarda,  değişik  koşullarda,  yeterli  veya  yetersiz  olanaklarla,  sosyal  bir  varlık  olarak  farklı  fıtratta   yaratılan  insanlar,  kendilerinde  olmayan  ihtiyaçlarını  karşılayabilmek  için  toplu  olarak  yaşamak  zorundadırlar.  Bunun  yanı  sıra   her  insan,  geldiği  kökene,  gen  yapısına,  çevre  olanaklarına  göre  aynı  akıl,  zekâ,  kabiliyet  ve  beceriyi  aynı  ölçüde  kullanabilecek  güçte  ve  bedensel  yapıda  da  değildir. Bu  nedenle   Allah’ın  insanlara  sunduğu  nimetlerden,  olanaklardan,  insanların  bazıları  aynı  ölçülerde  sahiplenememekte,  yararlanamamaktadır.  Mali  açıdan  farklılıklar,  yaşanılan  o  bölgenin  koşullarına  göre  standardın  üstünde  veya  altında  olabilmektedir. İnsan  denen  varlıkların  bazıları  da  kendilerini  güçlü,  yeterli  gördüklerinde  tagutlaşarak,  azgınlaşarak  fıtraten  bu  olanakları  en  fazla  bir  ölçüde  kendileri  sahiplenmek,  diğer  ....

Enbiya  Sûresinin  34. ayetinde   “  Biz  senden  önce  de  hiç  bir  beşer  için  sonsuzluk  tanımadık.  35  :  Her  kimliği  olan  varlık  ölümü  tadıcıdır. " ​ denildiği  gibi,  ölüm,  bu  dünya  yaşamında  nefes  alma,  görme,  işitme,  yeme,  içme,  beslenme  ve  çevre  ile  sürekli  bir  iletişim  halinde,  aslında  sadece  üzerimizde  bir  giysi  olan  canlı  bedenin,  bütün  fonksiyonlarının  sona  ermesi  ve  bütün  canlılar  için  bir  hak / gerçek,  kaçınılmaz  bir  sondur.  Beyin  ölümü,  tıbbi  ölüm,  biyolojik  ölüm,  felsefi  ölüm,  Mevlevi  ölüm,  hukuki  ölüm,  dini  ölüm  gibi  ölümün  çok  çeşitli  tarifi  yapılmaktadır. Kimine  göre  ölüm,  canlı  bir  varlığın  bu  dünyadaki  yaşamının  sonlanması  ve  sahip  olduğu  canlılık  özelliklerini  yitirmesidir. Kimine  göre  de  bir  son  olmayıp,  madde  aleminden,  madde  ötesi   aleme   geçiştir,  maddeden  oluşmuş   bedenle  yaşamın   sona   erip,  ( can )  ruh  d....