Yüce  Rabbimiz  Allah,  Kâinatı,  Evreni,  Dünyayı  ve  üzerindeki  canlı  cansız  varlıklarla  yaşam  düzenindeki  ahengi  ölçü  ve  en  mükemmel  şekilde  yaratmıştır.  Bu  düzenin  içerisinde  de  insan  denen  varlığı,  Tin  Sûresinin  5. ayetinde,  "  Şüphesiz  Biz  insanı  en  mükemmel  şekilde  yarattık. "  ifadeleriyle  belirttiği  gibi,  diğer  bütün  varlıklardan  farklı  bir  şekilde  akıl,  düşünme,  irade  ile  seçme  özgürlüğüne  sahip  olarak,  en  iyi  görebilen,  en  iyi  işitebilen,  el  ve  ayaklarını  en  iyi  bir  şekilde  kullanabilen,  yine  en  mükemmel,  en  iyi  donanımlı  ve  bütün  diğer  varlıklara  üstünlüklü  olarak  yaratmıştır.  İnsan  toplulukları  arasındaki  yaşamı  da  en  iyiye,  en  güzele,  adalete,  barışa,  huzura   ve  mutluluğa  yöneltmeyi  de  dünya  yaşamının  hedefi  kılmıştır.

Yaratılışından  bu  yana  fıtri  olarak  sosyal  bir  varlık  olan  insanoğlu  da  geçirdiği  tarihsel,  sosyal,  toplu....

İnsanoğlu  yaşamında,  hayatının  her  döneminde  zaman  zaman  çok  değişik  konularda  sıkıntılarla,  açmazlarla,  çözümsüzlüklerle  karşı  karşıya  gelmektedir.  Bu  açmazından  da  en  kısa  zamanda  kurtulmayı  istemekte,  çaresiz  kaldığında  da  birilerinin,  bir  gücün,  bir  elin  yardımının  ihtiyacını  hissetmektedir. Tarih  buyunca  da  toplumların  halk  kültüründe  bu  el  veya  kişi  Hızır  olmuştur. Gerçek  mi,  hayali  mi,  böyle  bir  kişi  var  mı  sorgulaması  yapılmadan  bu  inanç  öyle  bir  gelenekselleşmiş  kökleşmiş  ki,  adına   ülkemizde  “  Kul  sıkışmayınca  Hızır  yetişmez,  Hızır  gibi  yetişti,  Sen  ne  kadar  çok  yardımda  bulunursan  Hızır  da  o  kadar  senin  yardımına  koşar,  Her  misafiri  Hızır  bil  "  gibi  pek  çok  deyim  üretilmiş,  sıkıntı,  zorluk,  çaresizlik  ve  darda  kalındığında  yardım  eden,  evlere  bolluk  bereket  getiren  kişi  olarak  tasvir  edilmiştir.  Anadolu'daki  halk  inancında  da  Hızır,  boz  at....