Fıtri  olarak  sosyal  bir  yapıda  yaratılan  insan,  toplu  yaşamaya  geçmekle  beraber,  tarihin  her  dönemlerinde  güçlülerin  oluşturduğu  bir  takım  korkularla,  endişelerle,  zulüm  ve  baskılarla  karşı  karşıya  gelmiştir.  Alak  Sûresinin  6 - 8. ayetlerinde  "  Kesinlikle  hayır ! Senin  düşündüğün  gibi  değil.  Dönüş  Rabbine  olmasına   rağmen  insan  kendini  yeterli  / güçlü,  zengin,  kuvvetli  gördüğünde  kesinlikle  azar. Tagutlaşır.  /  Tugyanlaşır,  Firavunlaşır,  haddini  aşar,  zulüm,  sapkınlık,  isyan,  küfür,  içinde  olur.  Kendini  ilâhlaştırır. "  ifadeleriyle  gördüğümüz  gibi,  despot  ve  zalim  olan  firavun  zihniyetindeki  azgınlaşmış  güçlüler  daima  egemen  olmuş,  kendi  bencilliklerinin,  hırslarının,  tutkularının  ve  azgınlıklarının  sonucu  insan  toplulukları  üzerinde  tahakküm  oluşturmuşlardır.

Her  insan,  her  topluluk  yarınından  endişe  etmeden,  korku  duymadan  huzur  i....

Kur'anımızda  Nuh  Sûresinin  17. ayetinde  "  Vallahu  enbetekum  minel  ardi  nebata  "  ifadeleriyle  belirtildiği  gibi  yeryüzünde  yaşamaya  uygun  ve  var  olan  her  bölgede  topraktan  bitki  olarak  bitirilerek  aynı  anda  yüz  binlerce  yaratılmış  olan  Adem  /  insan,  Kur’anın  bize  anlattığına  göre  aşama  aşama  geliştirilip,  milyonlarca  yıl  sürdüğü  belirtilen  kendi  yapısındaki  evrim  döneminden  sonra,  çoğalarak  yeryüzüne  dağılmış,  ardından  sosyal  yapısı  nedeniyle  topluluklar  halinde   yaşamaya   başlamıştır.  Allah'ın  güzelliklerle,  kötülüklerle  dopdolu  zıtlıklarla,  tekâmül  etmek  üzere  yaratmasından  dolayı,  dünya  mekânındaki  yaşam  içerisinde  ardından  gelen  bilinmezlik,  korku  ve  endişeler  karşısında  akıl  ve  irade  kullanma  yeteneği  ile  seçme  özgürlüğüne  sahip  olan  insanın  fıtri  özelliği,  onu  daima  bir  şeylere  sığınma,  bağlanma,  inanma   ihtiyacına   itmiştir.  Yaratılışının  hem  insani  yönü....